Borskorn

Borskorn

De dikke vette punt van de runderborst werd vroeger verwerkt tot borskorn. Al het aanwezige vet bleef op de borst zitten en de borst werd soms opgebonden om hem wat compacter te maken. Het vlees met been werd gedurende meerdere weken gezouten. Daardoor kon het vlees langer bewaard worden door het naar wens te drogen. Voor de bereiding werd de borskorn een paar uur in koud water gelegd om het zoutgehalte aan de buitenkant wat te verminderen. Daarna ging het vlees bovenop de hutspot om mee te koken. Het zoute vlees gaf een aparte smaak aan de hutspot.

Het kwam ook voor dat de rest van de borst de zogenaamde 'klapstuk' in vroeger tijden in kleine stukken gesneden en gezaagd werd om ze daarna te zouten. Belangrijk kenmerk was bij deze methode dat de platte ribben er in bleven zitten.Het aanwezige bot gaf een heel andere smaak aan de hutspot door de in het bot aanwezige merg.

• Aan het stuk meekoken bovenop de hutspot.

Herkomstgegevens