EU maakt korte metten met vage voedseletiketten
Wat mag eigenlijk nog ‘kaas’ heten? En wanneer is een biefstuk echt een biefstuk? De Europese Commissie wil daar straks duidelijke regels voor. Er liggen plannen voor marketingstandaarden voor verschillende voedingsproducten, waaronder kaas, vlees en eiwitgewassen.
Gelijke regels, eerlijke markt
Met die standaarden wil Brussel een gelijk speelveld creëren binnen de EU. In het voorstel staat dat er regels kunnen komen voor rund-, varkens-, schapen- en geitenvlees. Ook kaas en eiwitgewassen staan op de lijst. Denk aan afspraken over samenstelling, oorsprong, presentatie en definitie.
Volgens de Commissie vergroten heldere regels de transparantie in de markt. Consumenten kunnen dan bewuster kiezen en producenten eerlijker concurreren.
Kaas krijgt één definitie
Voor kaas kan dit ver gaan. Er komen mogelijk EU-brede afspraken over bijvoorbeeld vetgehalte of hoe het product precies tot stand komt. Daarmee wil men één basis creëren voor kwaliteit in de hele interne markt.
De Commissie is er duidelijk over: “de definitie en samenstelling van bepaalde kazen moet geharmoniseerd worden om een gemeenschappelijke basis voor kwaliteit in de interne markt te waarborgen.”
Hoe die regels er exact uit gaan zien? Dat mogen de lidstaten zelf bepalen. Maar het wettelijk kader komt uit Brussel. En dat betekent ook iets voor nationale etiketten, productbenamingen en merkpositionering.
Meer duidelijkheid over herkomst
Voor eiwitgewassen komt er mogelijk een verplichte herkomstvermelding. Brussel verwijst hiervoor naar het rapport COM/2023/200. Daarin staat dat consumenten beter geïnformeerd moeten worden over waar producten zoals gedroogde bonen en sojabonen vandaan komen.
De maatregel past bij de bredere eiwitstrategie van de EU. En hij komt niet uit de lucht vallen, er wordt namelijk gewerkt aan de oprichting van een aparte eiwitsector binnen het landbouwbeleid.
