FAO: vlees- en visconsumptie groeit wereldwijd met 6%
Meer vlees en vis op het bord. Althans: wereldwijd gezien. In totaal neemt de consumptie met 6% toe richting 2034, melden FAO en OECD in hun nieuwste Agricultural Outlook. Maar wie denkt dat dat aan de rijke landen ligt, heeft het mis. Daar blijft het eetpatroon grotendeels hetzelfde. De groei komt ergens anders vandaan, en de uitstoot stijgt mee.
Groei vooral buiten de rijke landen
Niet zozeer hoeveel mensen eten, maar waar ze wonen maakt het verschil. In rijke landen blijft de vleesconsumptie per persoon nagenoeg gelijk. De groei zit 'm in lage- en middeninkomenslanden. Vooral in de zogeheten lower middle income countries, stijgt de inname van dierlijke producten stevig: 25% meer in tien jaar tijd. Daarmee komen ze boven de 300 kilocalorieën per dag per persoon uit. In lage inkomenslanden blijft de teller hangen op 143 kcal.
Wereldwijd vertaalt zich dat in een stijging van de totale consumptie van vlees en vis met 6%. Een cijfer dat vooral iets zegt over bevolkingsgroei, verstedelijking en veranderende inkomens.
Meer productie, meer uitstoot
Om die vraag bij te benen, moet de productie mee omhoog. En dat gebeurt ook: met zo’n 14% over de komende tien jaar. Dat lukt niet alleen door meer dieren te houden, maar vooral door slimmer te produceren. Denk aan intensivering, efficiënter veevoer, kunstmestgebruik. Toch is er een keerzijde.
De uitstoot uit de landbouw gaat namelijk óók omhoog. Ondanks een lichte daling in emissie per kilogram product stijgen de totale broeikasgasemissies met 6%. Schaalvergroting in regio’s als Afrika en Zuid-Azië speelt daarin een grote rol.
Techniek biedt perspectief, als het lukt
Er is ook een alternatief scenario. Een waarin de wereld het voor elkaar krijgt om honger terug te dringen én tegelijkertijd de uitstoot omlaag te brengen. Voorwaarde: een wereldwijde productiviteitsgroei van 15%. En brede toepassing van technieken die nu al bestaan.
Bovaer bijvoorbeeld, een voeradditief dat speciaal ontwikkeld is om de methaanuitstoot van rundvee te verminderen. Maar ook betere voeding, compostgebruik, precisielandbouw. In rijke landen ligt die technologie al op de plank. In lage-inkomenslanden is dat minder vanzelfsprekend. Daar zijn vooral investeringen nodig, en toegang tot kennis en financiering.
